Naar nieuws

De vijf gevaarlijkste dingen die Bear Grylls ooit heeft meegemaakt

11 januari 2018

Delen:
Nieuws

Van een gebroken rug tot meegesleurd worden in een junglerivier; Grylls is vaker dichtbij de dood geweest dan iemand ooit moet willen, en hij is nog lang niet klaar.

Om maar eens te bevestigen dat Bear Grylls een van de meest onverschrokken avonturiers op deze planeet is, hebben we hieronder een paar van zijn gevaarlijkste momenten op een rijtje gezet. Probeer het alsjeblieft niet thuis (of op vakantie) na te doen – Grylls heeft zware (militaire) trainingen doorstaan, om nog maar te zwijgen over zijn ervaring in het wild.

 

1996: parachute-ongeluk

Twaalf jaar geleden vond één van de zwaarste ongelukken in Bear’s carrière plaats. Hij brak als speciaal militair (in het 21 SAS-regiment) zijn rug toen hij een parachutesprong maakte in het zuiden van Afrika.

Toen hij de parachute opendeed op een hoogte van 4,9 kilometer scheurde deze, waardoor hij heel snel begon rond te tollen in de lucht. Wat volgde was een harde klap op het zand van de Afrikaanse ondergrond, en een revalidatieperiode die langer dan anderhalf jaar zou duren. Bear had zijn rug op drie plekken gebroken en was 18 maanden lang vaste klant in ziekenhuizen en militaire revalidatieklinieken.

 

1998: Everest-beklimming

Een van zijn engste ervaringen is volgens Bear Grylls het beklimmen van Mount Everest. Op ongeveer 8 kilometer hoogte, in het laatste kamp bij South Col, werd de angst het ergst. Vier leden van het team hadden hun leven al verloren; twee vielen in een dal, twee anderen stierven door uitdroging.

De volgende 24 uur waren cruciaal. Het was erg onzeker of Bear de klim zelf wel zou overleven. Om het nog erger te maken was ook hij uitgedroogd en werd hij verblind door een migraine. Gemiddeld sterft één op de zes klimmers in die laatste honderden meters naar de top. Toch werd Bear Grylls op 23-jarige leeftijd de jongste Brit ooit die de top bereikte.

 

2003: in een opblaasbaar bootje de Atlantische Oceaan over

Bij sommige stunts van Bear Grylls kunnen we niet anders dan ons afvragen waarom hij zulke dingen doet. Neem zijn stunt uit 2003, toen hij met vier anderen de Atlantische Oceaan overstak in een opblaasbare boot. De tocht van 4.828 kilometer duurde ruim twee weken, en een flinke storm maakte het één van de meest levensgevaarlijke dingen die je kunt doen in de oceaan. Eén verkeerde rukwind en het rubberen bootje zou kapseizen, waarna het volledige team zonder twijfel zou sterven aan onderkoeling.

 

2009: een bijna verdrinkingsdood op Sumatra

Voor het programma Man vs Wild trekt Bear in 2009 met een filmcrew de jungle van Sumatra in. Onderdeel van de reis is het afreizen van een junglerivier. Deze rivier bevat talloze bomen, takken, boomstammen, stenen en krokodillen die je vanaf de kant nauwelijks kunt zien omdat ze verborgen liggen onder het wateroppervlakte. Grylls werd onverwacht meegesleurd door een stroming en knalt keihard tegen een grote rots, waarbij zijn been in de begroeiing verstrengeld raakt en hij onderwater wordt getrokken.

Het enige wat hij bovenwater kan houden is zijn hand, en dat blijkt net genoeg om zijn leven te redden. Iemand van de filmcrew zag de hand namelijk net op tijd. Nadat hij tegen dezelfde rots wordt geslingerd, lukt het hem Bear bovenwater te krijgen. Dit leerde Bear een belangrijke les: je kunt survivallen maar één keer fout doen. Zonder hulp was hij ter plekke overleden.

 

2010: op een haar na gemist door de camera

Het is vanzelfsprekend levensgevaarlijk om te overleven in sommige van de omgevingen waar Grylls heen reist, maar ook het reizen met een filmcrew kan levensgevaarlijke momenten opleveren. Neem het camera-ongeluk uit 2010, waar één van de laatste stunts die hij probeerde te voltooien in de Canadese Rocky Mountains hem bijna fataal werd. Op zijn rug glijdt hij van een besneeuwde bergwand af, met een cameraman in zijn kielzog.

Alles gaat goed tot Grylls ineens stopt door een ijspriem in de grond te slaan, iets waar de cameraman niet op kon anticiperen. Hij kon niet stoppen, en snelt ternauwernood aan Grylls voorbij. De camera had bijna zijn hoofd opengespleten; gelukkig mistte het apparaat hem op een haar na en raakte hij ‘slechts’ Grylls’ bovenbeen. Paniek was er wel bij de filmcrew: het ongeluk gebeurde in een grote sneeuwstorm en door de richting en snelheid leek het er even op alsof Bear op slag dood zou zijn. Bewegen zat er voor Bear niet meer in na het ongeluk. Er moest een helikopter aan te pas komen om hem van de berg af te halen. Een gehavend bovenbeen is een stuk beter dan een opengespleten schedel.


Delen: